Wereldwijd professioneel fotograferen In Nederland staan aankomende fotografen talloze opleidingen en masterclasses ter beschikking. Anders is het in de meeste landen in Afrika en Azië. Voor de derde keer start World Press Photo daarom een traject van seminars in die werelddelen, deze keer in Armenië, Tanzania, Nigeria en Indonesië. “Wij werken altijd met landen waarin de media nog in ontwikkeling zijn”, vertelt Evelien Kunst van de afdeling educatie. Jonge, beginnende fotografen doorlopen een lespakket dat hen inwijdt in de professionele fotojournalistiek. De lessen worden gegeven door lokale docenten, verbonden aan partnerorganisaties daar. Het einde van een seminar hoeft op die manier niet te betekenen dat alle knowhow weer naar Europa vertrekt. Grote internationale namen uit de fotografie worden eveneens uitgenodigd een bijdrage te leveren aan de seminars. Dit leidt tot een zinvolle uitwisseling tussen beginnende en ervaren fotografen die elkaar anders niet snel zouden ontmoeten.
De afgelopen drie jaar organiseerde World Press Photo een dergelijke seminarreeks in India, Macedonië, Mali, China, Sri Lanka, Turkije en Oeganda. Toen waren het voornamelijk dagbladfotografen die werden bijgeschoold. “Maar onze ervaring heeft ons geleerd dat jonge mensen meer openstaan om dingen te leren, omdat ze nog niet gesetteld zijn”, aldus Kunst. Vandaar dat nu juist jonge fotografen zijn uitgenodigd deel te nemen aan de seminars. Het project wordt financieel ondersteund door het Ministerie van Buitenlandse Zaken en Stichting Doen.
http://www.worldpressphoto.nl
De kleuren van Afrika online Een paar jaar woonde kunstenares Carla van Beers in Afrika, eerst in Namibië, later in Zimbabwe. Daar ervoer ze hoe moeilijk het was voor Afrikaanse kunstenaars een plek te vinden om te exposeren en om bekendheid op te bouwen. Terug in Nederland zette ze het internetplatform African Colours op, waar Afrikaanse kunstenaars elkaar kunnen treffen en hun werk kunnen voorstellen aan een wereldwijd publiek. “Mensen hebben een heel verkeerd beeld van kunst uit Afrika”, zegt Van Beers, gevraagd naar haar motivatie. ”Op deze website zie je hoe divers de Afrikaanse kunst is. Afrikaanse kunstenaars hebben een heel andere kijk op kunst en zijn meer bezig voor de gemeenschap dan in het Westen, waar de kunst elitairder is. ” Kunstenaars die zijn aangesloten bij African Colours, zo’n tachtig in totaal, ontvangen informatie over tentoonstellingen, workshops en ontwikkelingen in de kunst. Zelf organiseert African Colours eveneens exposities, zoals in 2002 in een internetcafé in Harare, Zimbabwe, waar ook een tweede kantoor zetelt. Inmiddels ontvangt Van Beers financiële bijdragen van Stichting Doen en Hivos. De bedoeling is dat de organisatie over een jaar of twee geleid zal worden door Afrikaanse coördinatoren.
http://www.africancolours.net
Jongerencentra in Afrika ”B-Positive, B-Young, B-Expressive, B-Global:: zo afficheert Music Mayday zich. De organisatie zet zich in voor de jongerencultuur in Afrika en Europa. Onder de noemer ‘Music Mayday – Extra Large’ (MM-XL) opent Music Mayday momenteel zijn eerste culturele jongerencentrum in Addis Abeba, Ethiopië. Het centrum is voorzien van oefen- en opnamestudio’s voor muziek, dans en theater, debatstudio’s en multimedia-designruimtes. Zo’n tweehonderd aangesloten jongeren kunnen er muziek maken en luisteren, internetten en websites leren maken. Nog eens duizend jongeren kunnen gebruikmaken van de multimediafaciliteiten. Jonge professionals geven workshops op alle vlakken waarop jongeren zich kunnen uiten. Doordat deelname gratis is, is de drempel buitengewoon laag. In ruil voor hun lidmaatschap wordt van de jongeren gevraagd een jaarlijks aantal uur communitywork te doen, waarbij ze andere organisaties helpen met het verwezenlijken van een maatschappelijk doel. Voor 2005 wordt gestreefd naar een tweede MM-XL in Dar es Salaam, Tanzania.
http://www.musicmayday.org
Rondreizende videokunstenaars De Gate Foundation, een internationaal platform ter promotie van contemporaine, niet-westerse kunstenaars, stelde in samenwerking met het Nederlands Media Instituut de tentoonstelling A short history of Dutchvideo art samen, die momenteel de wereld over reist. Dertig werken van dertig internationale videokunstenaars die de laatste dertig jaar in Nederland hebben gewerkt en gewoond worden getoond. Juist in deze tijd waarin over culturele diversiteit veelvuldig wordt gediscussieerd, vindt de Gate Foundation deze tentoonstelling van belang. “De geschiedenis van de Nederlandse video kan niet worden verklaard of begrepen, zonder de bijdrage van deze kunstenaars van verschillende culturele achtergronden”, aldus de Foundation, “De meest actieve beoefenaars, de eerste ruimten die videowerk vertoonden en de eerste docenten aan de verschillende kunstacademies waren van een uiteenlopende achtergrond.” Onder de kunstenaars zijn Marina Abramovic, Babak Afrassiabi, Tiong Ang, Mariano Maturana, Atsushi Ogata, Dan Oki en vele anderen. Behalve door Europa reist de tentoonstelling naar IJsland en China, waar Gate-Foundationdirecteur Sebastian Lopez curator was van de afgelopen Shanghai Biënnale.
http://www.gatefoundation.nl
Marokko meets Cuba In 2005 is het vierhonderd jaar geleden dat voor het eerst een Nederlandse gezant naar de Marokkaanse sultan werd gezonden. De Stichting Marokko-Nederland 400 jaar grijpt dat gegeven aan om in 2005 stil te staan bij de huidige en toekomstige band tussen de Marokkaanse en Nederlandse cultuur. Talloze Marokkaans-Nederlandse samenwerkingsprojecten staan dat jaar centraal.
Eén ervan is Black Tulip: Gnaoua meets Afro-Cuba. Jonge Marokkaanse en Cubaanse musici spelen een fusion van Marokkaanse Gnaoua en Afro-Cubaanse muziek. Beide vinden hun oorsprong in een slavernijverleden en in religieuze spiritualiteit, en werken toe naar een spirituele extase. Soufizangeres en danseres Rajae El Mouhandiz brengt het optreden tot een trance. Bandleider is de Cubaanse trombonist Alberto ‘Molote’ Muñoz, bekend van de Buena Vista Social Club.
http://www.marokkonederland400.nl
Niet-westerse kunst in het middelpunt RAIN (Rain Artists’ Initiatives Network) is een netwerk van kunstenaarsinitiatieven uit landen in Afrika, Azië en Latijns-Amerika, opgezet door oud-studenten van de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Het netwerk stelt de deelnemende instellingen uit Mexico, India, Zuid-Afrika, Brazilië, Mali, Kameroen, Argentinië en Indonesië in staat ideeën, ervaringen en kennis uit te wisselen. Vanuit de Rijksakademie worden ze ondersteund om uiteindelijk uit te groeien tot onafhankelijke instellingen met een brede basis in de lokale en regionale cultuurwereld. De oprichters van RAIN willen ‘een impuls geven aan een verdere dialoog over Westerse en niet-westerse kunst.’ Al te lang worden de West-Europese en Noord-Amerikaanse kunst gezien als het centrum van de kunst, wat de blik op niet-westerse kunst bij voorbaat beperkt maakt. De uitwisseling tussen zuidelijke landen onderling en van zuidelijke naar noordelijke landen staat dan ook centraal. Het netwerk stelt instellingen centraal hun positie te verstevigen en ruimte te creëren voor het werk van kunstenaars. Het initiatief wordt ondersteund door het ministerie van Buitenlandse Zaken, het Prins Claus Fonds, Stichting Doen en Hivos.
http://www.r-a-i-n.net
